De kerk is in 1460 gebouwd om een beeldje van Maria te herbergen, dat een vrouw uit Cap Finistere in Spanje had meegebracht. Na de verwoesting door de binnentrekkende Spaanse troepen tijdens de 80-jarige oorlog, is de kerk in 1617 herbouwd en in de 19e eeuw uitgebreid. De barokke preekstoel is in 1758 door Dufay gesneden uit eikenhout en stelt een grot voor, omgeven door twee bomen : de boom van het leven en de boom van de dood. De val van de zondige mensheid wordt voorgesteld door de boom van de dood en de slang. De gekruisigde Christus roept het beeld op van de verlossing. Voor de grot bevinden zich vijf personen, waaronder Mozes en Aäron. De detailfoto toont de achterkant, waarvan de treden ook uitgesneden zijn, alsof de priester over boomstronken naar boven moet en zich daarbij aan takken moet vasthouden.